maszyna-do_pisania

Kontrola skarbowa, jaką znamy w obecnym kształcie, została powołana do życia w 1991 r. Jej korzenie sięgają jednak znacznie wcześniej, ponieważ do dwudziestolecia międzywojennego.

Przed II wojną światową

Ustawę o tymczasowej organizacji władz i urzędów skarbowych przyjęto w niedługim czasie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości – w 1919 roku. Powstały wtedy urzędy skarbowe podatków i opłat skarbowych, urzędy skarbowe akcyz i monopoli państwowych oraz kasy skarbowe. Przy urzędach akcyz i monopoli stworzono pierwsze stanowiska urzędników kontroli skarbowej. W 1933 r. kontrola skarbowa została organem wykonawczym władz skarbowych w dziedzinie podatków akcyzowych i monopoli państwowych, a w 1939 r. dodatkowo utworzono ochronę skarbową.

Po II wonie światowej

Po wojnie aparat skarbowy należało odbudować. Powołano urzędy skarbowe, urzędy rewizyjne, urzędy akcyzowe i urzędy celne, nad którymi stały izby skarbowe i izby akcyzowo-celne, nad nimi zaś Minister Skarbu. W roku 1945 powołano Głównego Inspektora Ochrony Skarbowej, a w 1950 urząd Ministra Skarbu został przekształcony w urząd Ministra Finansów. Aparat administracji skarbowej zmieniał się przez lata i 1 stycznia 1983 r. utworzono 49 izb skarbowych, w tym 23 uprawnione do kontroli finansowej oraz 311 podlegających im urzędów skarbowych. Transformacja ustrojowa w 1989 r. wymusiła kolejne zmiany i tak w 1991 r. Sejm RP uchwalił obecnie obowiązującą (oczywiście z licznymi zmianami) ustawę o kontroli skarbowej.

Olga, f: voltamax  / Pixabay